24 september 2008

De achtste week is de week van het afscheid. Inmiddels zijn alle reutjes (Patouche, Jannes, Hummer, Sultan en Grizel) naar hun nieuwe baasje toe. Voor allemaal was dat best ver rijden, maar daar hadden we al op geoefend. Alle mannetjes hebben er al een tochtje in mijn luidruchtige bus opzitten, zodat het vervoer in de luxe bakken van hun nieuwe familie een eitje zou zijn.
Het was ook de week van de grote pret op het gras, want dat werd dan eindelijk het dagelijkse hoogtepunt. Het veldje was zo populair, dat menige pup jankend achter het hekje gestaan heeft, met de smeekbede: wanneer mag ik weer? Nog even hebben ze daar van elkaars gezelschap mogen genieten, en nu zijn ze dan bij de nieuwe families.
We hebben van elk reutje al bericht ontvangen, en ze maken het allemaal prima, en maken hun baasjes erg gelukkig.
Hier is het een stuk leger. De rust is nog niet helemaal teruggekeerd, want Smilla mag haar zusje Scully nog een weekje gezelschap houden. Hoewel ze zich prima met elkaar amuseren, merk je toch dat ze iets missen. Ze gaan pas goed eten, als wij of Nalle ook bij de bak gaan staan. Anders is het schijnbaar te leeg.
Nalles website gaat nu natuurlijk een ander karakter krijgen. De wekelijkse update zal waarschijnlijk wel gaan stoppen, maar als we leuke foto's van Scully hebben, en als we genoeg leuke foto's van de rest van het nest mogen ontvangen, zullen we toch blijven berichten. In ieder geval zijn jullie allemaal bedankt voor jullie interesse, en wie weet tot gauw!

17 september 2008

De zevende week is de laatste keer dat ik een verhaaltje schrijf, met de Magnificent Seven aan mijn voeten. Als ik volgende week mijn stukje schrijf, zijn de reutjes inmiddels naar hun nieuwe baasjes.....snik.
Dit was de week van het gras en de puppytest. Het gras is, door het slechte weer, pas helemaal op het eind van de week gelukt. Maar tjonge, wat was dat leuk. Eerst werd er druk gesnuffeld, maar daarna was de grootste lol om achter Nalle aan te rennen, die gewillig meespeelde. Al na een half uur was alles helemaal uitgeteld. Als het weer meewerkt, wordt dit een goede uitbreiding van het speelterrein. De buitenwereld is zowiezo erg gegroeid, want alle pups zijn inmiddels een paar keer, zelfs aan het riempje, de straat op geweest! De eerste keer ging het met de meeste wat aarzelend, maar de vorderingen zijn indrukwekkend.
De puppytest is door alle pups geweldig gedaan. De score 3 is het meeste gevallen, en dat is ideaal, heb ik me laten vertellen. Af en toe een 2 of een 4, maar elk pupje is goedgekeurd om de zwaarste opgave aan te kunnen: een gezin met kleine kinderen. Dan hebben we toch iets goed gedaan!
Week 8 wordt de week van het lege huis.... Dit weekend worden, zoals gezegd, de reutjes opgehaald. Ons teefje, Scully, (oranje) blijft natuurlijk, maar ook het blauwe meisje, Smilla, blijft nog een weekje logeren.

9 september 2008

De zesde week is alweer voorbij, en het is nauwelijks meer voor te stellen dat de pups ooit de hele dag binnen hebben gezeten. Het eerste stukje buiten hebben we stevig uitgebreid, en is totaal door de Magnificent Seven in beslag genomen. Het geeft het een heel nieuwe kijk op je tuin, zo'n stapel pups. Opeens blijken overal gevaren te loeren (muurtjes waar ze tóch opkunnen, planten waar ze tóch bij kunnen) en overal atracties te zijn. Voor een kamikazepup is een luie trap prima om met een enorme sprong tegemoet te treden, en met een buiklanding te voltooien. Varens blijken een goede aanvulling op het menu. De drinkbak van de grote dames is heel leuk als pierenbadje.Sinds deze week bestaan onze pups ook officieel! De chipper is langs geweest, en ons grut heeft de prik met hooguit een klein gilletje verdragen. Nee nee, het zijn geen watjes. En nu bestaan ze dus echt!
Onze Doris doet steeds meer mee in de opvoeding, vooral in de rol van mopperende tante. In het begin gromde ze naar elke pup die te dichtbij kwam, maar nu heeft ze haar favorietjes, die rustig aan haar oren mogen trekken, zo hard ze kunnen. En elke pup is welkom om rustig tegen haar aan te slapen.Nalle aarzelt steeds meer of ze nog wel melk wil geven aan haar steeds wildere kroost. Van ons hoeft ze echt niet meer, en eigenlijk wil ze ook niet meer, maar als er genoeg wordt aangedrongen, bezwijkt ze onder de druk, en gaat met een zucht liggen. Ze kan wel erg genieten van het rustig liggen, liefst met alle zeven kinderen om haar heen.
De volgende week wordt de week van het gras, en de eerste enting.

3 september 2008

De vijfde week is de week van de open lucht geworden. Zo gauw het poortje openging, werden de eerste pasjes snel naar buiten gezet, en daarna werd het moeilijk om het grut nog binnen te krijgen. Aanvankelijk was het nog te koud om buiten op de stenen te gaan slapen, dus zo gauw het spelen voorbij was, tilde ik ze al slapend naar binnen. Maar al snel wilden ze dat niet meer, en stonden ze als oproerige gevangenen tegen de tralies te duwen, gillend naar die verschrikkelijk sadistische bewaarster. En ja, daarna mochten ze dus de hele dag buiten blijven (het weer werkte natuurlijk ook mee). Aanvankelijk legde ik ze bij het slapen gaan nog voorzichtig in het prachtige, speciaal voor het nest aangeschafte hondenhok, maar dat gaf ik snel op, en liet ze maar lekker liggen waar ze zelf wilden. De één of een berg zand, de ander midden op het terras, weer een ander tegen de drinkbak. Ze zijn deze week ook steeds langer wakker, en brengen die tijd meestal heel tevreden spelend door. Spelend met elkaar, maar ook het speelgoed bevalt steeds beter. Samen aan een touw trekken! Voetballen! Overal op proberen te klimmen, en dan naar beneden vallen!
Het was ook (een beetje, maar toch) de week van het aanstaande afscheid. Het duurt nog 3 weken, maar de eerste baasjes hebben hun keus al gemaakt.....en zo wordt opeens akelig duidelijk dat de Magnificent Seven niet eeuwig bij ons blijven......

26 augustus 2008

De vierde week is de week van het vaste voer. Het is ongelooflijk om te zien hoe de pups, nadat ze toch alleen mama en het flesje melk kennen, onmiddellijk op het vlees aanvallen. Het enige dat je als fokker nog hoeft te doen is opletten of ze niet te veel schrokken. Melk uit een bakje drinken ging ietsje moeilijker, omdat dat een heel nieuwe techniek van de tong verlangt. Maar ook dat ging zelfs de eerste keer al heel aardig. Moeilijk is wel om te leren dat alleen het tongetje genoeg is, en dat de voetjes uit het bakje mogen blijven. Voorlopig zitten ze na het drinken nog helemaal onder de melk, en vinden ze het heerlijk om elkaar af te likken, als toetje.De werpkist is nu voor watjes, de echte meiden en kerels blijven er bijna de hele dag buiten. Wij leggen ze er, als het 's avonds koud wordt nog wel eens in, maar vaak onder hevig protest. Uiteindelijk bevalt dat dan toch wel goed. De broertjes en zusjes zijn makkelijker te vinden, en tegen elkaar aan kruipen is wel zo prettig. En speelgoed blijkt leuk te zijn! En niet alleen om over te struikelen! Al blijft het hoogtepunt van de dag toch wel de stofzuiger, want dat is toch lachen! De volgende week wordt de week van de buitenwereld.....

20 augustus 2008

De derde week in het leven van onze Magnificent Seven is een lekkere week geweest. Eindelijk absoluut geen zorgen om wat dan ook. De pups groeien goed, alle zintuigen werken, de longetjes doen het voortreffelijk (wat kunnen ze een ongelooflijk gekrijs produceren!) en hun wereld is een stukje groter geworden. We laten Nalle nu buiten de kist liggen, als het tijd is om de pups aan te leggen. Een paar weten haar (soms...) zelfstandig te vinden, maar de andere moeten bij haar gelegd worden. Daarna blijft Nalle heerlijk tevreden liggen, veel meer op haar gemak dan in de werpkist. Helaas is de vloer voor de kleintjes nog net iets te koud om lang op te liggen, dus als het spul weer gaat slapen, leggen we ze in de kist terug.
De geluiden vanuit de kist worden steeds gevarieerder. Niet alleen het al genoemde gekrijs, maar er is ook tevreden gemompel, af en toe gegrom (meestal als er meer dan 2 broertjes bovenop gaan liggen) en soms een poging tot geblaf te horen! Komende week wordt de week van het gesmak en geslurp, want nu wordt het tijd voor het vaste voer, en de melk!

11 augustus 2008

De wurmpjes beginnen onweerlegbaar hondjes te worden. Ze kunnen al aardig lopen, al zijn er soms voor ons onzichtbare, hinderlijk in de weg liggende obstakels, waardoor het wandelen opeens op de rug eindigt. Ook beginnen ze nu een beetje met elkaar te spelen. Dat gaat nog niet veel verder dan "ik ga op jou liggen"-"nee ik ga op jou liggen", maar goed, je moet ergens beginnen. Ook zijn er de eerste poeppogingen. Natuurlijk poepen ze al de hele tijd, maar sinds een paar dagen voelen ze het aankomen, en proberen ze het, meestal onder luid gekrijs, zittend er uit te persen. Sommige lukt dat al aardig, al landen ze na afloop vaak op hun kont....en dus.....
Eergisteren zag ik dat bij het rode reutje de oogjes open waren! Hij is dan ook de oudste... Pas vandaag wordt hij door een paar andere gevolgd.
De gewichten beginnen eindelijk ergens op te lijken. Sinds vandaag zitten ze allemaal boven de kilo! Nalle voelt zich steeds beter, en ze lijkt steeds meer van de pups te genieten. Ze staat nu vaak kwispelend bij de werpkist te kijken als haar kroost slaapt, zoals een trotse moeder betaamd. Alleen jammer dat de o zo zoet slapende pups dan allemaal wakker worden, en om mamma beginnen te gillen.....

6 augustus 2008

De eerste week met een nest puppies in huis zit er op. De kleine wurmpjes zijn iets grotere wurmpjes geworden, en sommige doen zelfs al pogingen om te lopen. Nalle is een redelijk relaxte moeder. Ze voedt, poetst, likt, en beschermt, maar genoeg is genoeg, en als ze even haar benen wil strekken, dan doet ze dat ook. Ze is me al een keertje ontglipt, waarna ik haar uit een grote kuil uit de tuin moest terughalen! Maar terug op het nest doet ze weer haar moederlijke taken naar behoren. Helaas is ze nog steeds niet helemaal koortsvrij, en dat zou ondertussen toch wel eens mogen. Haar eetlust lijdt daar nu niet meer onder, en ook verder maakt ze absoluut geen zieke indruk.
De pups zijn gelukkig zo gezond als maar kan. Vooral als moeder melk heeft, is te merken hoeveel kracht ze al in hun kleine lijfjes hebben. Geen elleboogstoot of knietje wordt geschuwd om de beste tepel te pakken te krijgen! Maar daarna is het weer heerlijk rusten, liefst boven op, of tegen elkaar aan, en zijn ze weer de beste maatjes.

28 juli 2008

En daar zijn ze dan! Op maandag 28 juli zijn de pups geboren. Om 9.45 kwam, toch nog onverwacht, de eerste, een prachtig reutje. Twee uur erna een mooie teefje, snel gevolgd door twee reutjes. Nummer 5 liet wat langer op zich wachten, en was weer een reu. Weer 3 1/2 uur pauze. Een doodgeboren reutje. Alles is uit de kast gehaald om hem nog te redden, maar dat zat er niet meer in. Volgens de echo moest er nog 1 pup komen, en dat werd toch een beetje spannend. Drie kwartier later was er gelukkig weer een kerngezonde pup,weer een reu. De score was dus 5 reuen, 1 teefje.
Toch een beetje in mineurstemming door het dode reutje begonnen we aan de grote schoonmaak. Nalle moest nodig gewassen worden, maar eerst nog een rondje door de tuin, zodat eventueel slijm, of een achtergebleven placenta er uit kon komen. Opeens begint ze weer te persen! Binnen de kortste keren was daar ons bonushondje! En nog een teefje ook! Toch nog een happy end.
Nalle heeft alles prima doorstaan, en vervult haar rol als moeder met verve. Ze heeft een heel mooi, homogeen nestje. In gewicht zitten de pups allemaal vlak bij elkaar in de buurt. Ze drinken, slapen en poepen als de beste, en meer kan je, op de leeftijd van 2 dagen, ook nog niet van ze verwachten.

18 juli 2008

Het begint op te schieten! Nog een kleine 2 weken, en we kunnen de inhoud van Nalles gestaag groeiende buik verwelkomen. Sinds gisteren krijgt ze eindelijk extra voer, als ze dat wil. 's Ochtends gaat het eten nog steeds vaak wat moeizaam. Ze heeft duidelijk honger, maar is schijnbaar toch wat misselijk. 's Avonds haalt ze dat weer in, want dan is de bak in een paar tellen leeg. Dat het opschiet, is ook aan iets anders bij Nalle te merken: haar melk gaat al schieten!
Wat wel jammer is, is dat ze last heeft van jeuk. Of het iets met de hormonen te maken heeft, of met de 2 vlooitjes die wij na 2 uur kammen toch gevonden hebben, is onduidelijk. Maar het gaat alweer de goede kant op, en hopelijk is het snel helemaal in orde.
Vandaag moeten we de serre helemaal leeghalen, want morgen wordt daar de puppykamer van gemaakt. We mogen alles van de onvolprezen An en Wil lenen, en als ik zeg alles, dan bedoel ik ook alles. Zelfs alle doekjes voor het opruimen van plasjes komen deze kant op! Het zal nog wel passen en meten worden om alles erin te krijgen, en om nog een klein, nederig hoekje voor onszelf over te houden. Maar ja, zo gaat dat. De komende tijd draait alles om Nalle en de pups....

1 juli 2008

Of het nou komt doordat ik nu zeker weet dat Nalle zwanger is........maar de veranderingen beginnen duidelijk te worden. Ze was al een tijdje misselijk, waardoor ze in plaats van meer, juist minder aan het eten was. Ik geef haar het eten nu maar verdeeld over 3 keer per dag, in plaats van 2. De totale hoeveelheid houd ik nog even gelijk aan wat ze eerst per dag kreeg. Maar wat een arbeidsintensieve verandering is, is dat ze veel vaker moet plassen! Het is al knap als ze het een uur of vier uithoudt, maar dan komt ze zeer overtuigend voor je staan, druk kwispelend en draaikontend. Als je haar dan meeneemt naar een plasplekje (achterin de tuin, of bij de ingang van het bosje naast het huis) gaat ze onmiddellijk zitten................en blijft zitten! Wat een watervallen weet ze te produceren, ongelooflijk.
Ze wil verder nog steeds graag spelen. Als ze andere honden tegenkomt, of als ze in de tuin haar bal ziet, is ze helemaal de oude, barstensvol energie. Maar als ik gewoon met haar wandel, sukkelt ze als een oud wijf achter me aan.
Vandaag hebben we onze eerste aankopen voor na de worp gedaan. Het belangrijkste daarvan is een enorme luifel, die we achter de serre kunnen zetten. Zo blijven de pups bij een buitje tenminste droog. Voor een wolkbreuk is het zeker niet sterk genoeg, maar dan moeten ze maar even naar binnen. Ook hebben we alvast 20 paaltjes aangeschaft, om een stuk gras af te kunnen zetten. Waarschijnlijk is 20 niet genoeg, maar dan kopen we wel weer bij. Gelukkig kunnen we erg veel spullen lenen, want anders is zo'n gelegenheidsnestje wel een erg dure aangelegenheid.
Allemaal trouwens heeeeel erg bedankt voor de felicitaties! Enorm leuk om te merken dat er zo wordt meegeleefd!

28 juni 2008

Gisteravond was het dan zover: de echo werd gemaakt. Nalle is zwanger! Eerst was er niets veel anders te zien dan een enorme zwarte massa, maar dat bleek Nalles volle blaas te zijn. Dus maar eerst even naar buiten, plasje doen. Nou, zeg maar Plas. Bij terugkomst was het een heel ander gezicht. Het ene na het andere puppie kwam in zicht! Uiteindelijk zijn er maar liefst 7 pups geteld, lekker comfortabel elk in zijn eigen vruchtvlies. Gelukkig reed Wil naar huis, want ik was waarschijnlijk zingend en slingerend over de weg gaan rijden! Ik loop nog steeds rond met een lichtelijk stupide, maar o zo gelukkige grijns van oor tot oor..........maar Nalle is gewoon zichzelf. Vanochtend heeft ze weer lekker gerend en gestoeid met andere honden.

Omdat ik heb begrepen dat het niet op elke pc mogelijk is om via de website contact op te nemen (hoe dat kan zoeken we nog uit...) hier maar even mijn mailadres:
carladus@planet.nl

16 juni 2008

Dit zijn de weken van het grote twijfelen. Is ze nou wel....of is ze nou niet.... De laatste tijd begon ik te denken dat er niks aan de hand was met Nalle. Ze is erg knuffelig (maar ja, dat is ze altijd) en ze heeft stevige honger (niks nieuws onder de zon) en ze is wat duffer dan anders (maar wie niet, met dat benauwde weer) en haar vacht is erg dik (ze is een maand of 2 geleden in de rui geweest, dus dat mag dan ook wel weer eens). Maar vandaag had ik voor de eerste keer echt het idee dat er misschien toch wat in haar aan het groeien is. Nadat ze me stevig had aangespoord om eindelijk eens wat aan haar eten te gaan doen, en ik aan de slag ging (ja zeker, ze heeft me goed opgevoed) ging ze er tevreden bij liggen wachten. En normaal loopt ze dan opgewonden op en neer, of blijft minstens vol verwachting naast me staan. Zou het dan toch gelukt zijn???? Het duurt nog anderhalve week voor we zekerheid hebben. De 27ste wordt om 18.00 uur een echo gemaakt. Maar het begint er goed uit te zien....

1 juni 2008

Sorry, ik ben een dagje te laat is, maar ik heb wel heel goed nieuws: Nalle is gedekt!!! Het ging allemaal heel vanzelfsprekend en natuurlijk, zoals het hoort. Al bij aankomst bij het huis van de familie Deuss werd Nalle helemaal opgewonden, en we konden Prinz ook al horen janken. Toen de twee bij elkaar kwamen, stormden ze werkelijk door de tuin, en wij moesten maar zien waar we snel een veilig heenkomen konden vinden. Nalle ging al snel een paar keer staan........maar ging daarna hijgend liggen. Ze was uitgeput van de lange, hete, airco-loze autorit, van file naar file. We hebben de honden even uit elkaar gehaald, en zijn koffie gaan drinken. Daarna mochten de honden weer samen, en was het snel gepiept. Nalle ging staan, Prinz er op, en hangen maar! Het enige ingrijpen dat nodig was, was dat ik Nalle na afloop kalm moest zien te houden, want ze leek wel van voor af aan te willen beginnen....
De dag erna ging het nog makkelijker. Twee keer de tuin door stormen (dat schijnt er voor Nalle bij te horen....), staan, klaar. Ik heb sterk het idee dat een derde keer ook nog gelukt zou zijn!
Tja, en nu is het afwachten. Over 4 weken laten we een echo maken, en dan hebben we zekerheid. Maar een mooiere start was niet mogelijk geweest, dus we gaan er maar vanuit dat ze zwanger is. Van ongetwijfeld prachtige, lieve, gezonde puppies, die niks liever doen dan de tuin door stormen.....................

29 mei 2008

Het is zover! De progesteron is stevig blijven stijgen, dus vandaag volgt de rit naar Leonberg. Vanavond zal de ontmoeting met Prinz zijn, morgen nog een keer. Hoe het allemaal gegaan is, zal ik zaterdag melden.

26 mei 2008

Vanochtend is weer bloed geprikt. Nalles progesteron begint te stijgen, maar nog lang niet genoeg. Woensdag ga ik weer het parcours dierenarts-laboratorium afleggen, en hoogst waarschijnlijk volgt dan de rit naar Prinz-Poldi. Wordt vervolgd....

23 mei 2008

Vanochtend is bij de Nalle voor de eerste keer bloed geprikt. Het resultaat: nog helemaal niks! Geen reis naar Leonberg vandaag dus. Misschien maar gelukkig ook, want Nalle is bij thuiskomst een enorm vieze bak water ingedoken, en stinkt een uur in de wind! Zo kan je niet bij een Prinz aankomen natuurlijk. Ik zal haar vanmiddag maar even met de tuinslang onder handen nemen. Hoe dan ook, het wordt nog een rustig weekend, en maandag maar weer eens langs de dierenarts en het lab.
Carla

19 mei 2008

Het is zover: Nalle is loops!
Aanstaande vrijdag, 23 mei, ga ik voor de eerste keer haar progesteron laten meten. Waarschijnlijk is het pas halverwege volgende week tijd om naar Leonberg te vertrekken, maar je weet het maar nooit.

Wordt vervolgd........

 

 

7 mei 2008

De keus is gemaakt, de reu is bekend!

Het is de “Prins op het Witte Paard”, notabene afkomstig uit Leonberg zelf:

Prinz-Poldi vom Rossbach.

Het is een prachtige, nog piepjonge reu, van net 2 jaar. Hij ziet er nu al behoorlijk stevig uit, maar gaat ongetwijfeld nog wat uitgroeien ook! Zijn karakter is super: lief, stabiel, zelfverzekerd.

Nalle en Prinz hebben al kennis gemaakt in Leonberg, en ze vonden elkaar erg aardig. Ze hebben samen zo stevig gestoeid, dat de tongen ongeveer de grond raakten.

Nalle kan nu elk moment loops worden, maar ja, het kan natuurlijk ook zomaar nog twee weken duren. Maar in ieder geval zijn we er helemaal klaar voor. Mocht het zover zijn, dan zal ik het zeker melden.

Carla